por Adolfo Castañón
LETRAS LIBRES - MAYO 2008
www.letraslibres.com

...por que es mucha la priesa que de infinitas partes me dan a que les envíe para quitar el hamago la nausea que a causado otro don Quijote que con nombre de segunda parte fue disfrazado y comido por el orbe. Y el que más ha mostrado desearle ha sido el grande emperador de la China, pues en lengua chinesca habrá un mes que me escribió una carta con un propio, pidiéndome o, por mejor decir, suplicándome se le enviase, por que quería fundar un colegio donde se leyese la lengua castellana y quería que el libro que se leyese fuese el de la historia de don Quijote.

Miguel de Cervantes Saavedra, “Dedicatoria al conde de Lemos”, segunda parte del ingenioso caballero de don Quijote de la Mancha

Háblame en español es la primera novela de Eulalio Ferrer (Santander, 1920), trasterrado en México desde principios de los años cuarenta, autor de un caudal de libros que combinan inventivamente el testimonio, la historia, la crónica y el ensayo sobre cuestiones relacionadas con la comunicación. Autor de una Enciclopedia de la publicidad y de diversas obras históricas sobre este tema, es, además, lector habitual del Don Quijote de la Mancha, fundador de un Museo Iconográfico del Quijote, creador del Centro de Estudios Cervantinos, bibliófilo y académico de la lengua. Ahora, Ferrer sorprende con una primera novela, alimentada por el drama de la Guerra Civil española que vivió en la adolescencia. A diferencia de tantos escritores impulsivos, supo guardarse varias décadas esta obra, animada y tensa, que se inscribe en el paisaje de la narrativa española sobre el exilio que va de Benjamín Jarnés y Ramón J. Sender a Javier Cercas, pasando por Julián Gorkin, Max Aub y Juan Goytisolo.
Estamos anteun gran “cuento chino”, una fábula parabólica en la que se entreveran varias historias a partir de una leyenda central: la de Margarita Cugat de Lee, Ita, la madre adoptiva del presunto hijo del anarquista catalán Buenaventura Durruti (pues a Eulalio Ferrer la tradición ácrata no lo ha dejado indiferente). Háblame en español es el título de la novela y el nombre del proyecto que Ita y su hijo Liber le pretenden vender a Mao Tse Tung, ese nuevo emperador rojo que, al descubrirse a sí mismo, supo despertar a China. La novela tiene aliento y garra. Como dice una voz fáustica, sólo cuentan los que tienen algo que contar y no están desprovistos de recursos.
La narración se plantea en dos registros: por un lado, la historia, digamos actual, de un millonario chino que aspira a salvar en su museo privado las pinturas más significativas de los siglos xix y xx y que levanta una fundación filantrópica para luchar contra el hambre y la pobreza. Esta historia es también, y sobre todo, la de su hijo adoptivo, Liber, en quien recae el peso y la responsabilidad de dicha fundación. Este relato se trenza, por el otro lado, con la vida de Margarita Cugat, una niña bien, catalana, que pierde a sus padres en un bombardeo en Barcelona a principios de la guerra civil y adopta la causa de la República entregándose a ella hasta el punto de participar en el desmantelamiento de una conspiración nazifascista y de entregar su virginidad a un piloto aviador agonizante, hechos todos que, en cierto modo, preparan la adopción de un niño de dos o tres años. Háblame en español es, pues, la historia de amor de una madre y de un hijo adoptivo que se encuentran entre las ruinas de la guerra, la gran madre de ambos y la de casi todos los personajes que pueblan la novela.
En el trasfondo, el protagonista de esta novela rocambolesca, con final infeliz, es la lengua española, que debe su grandeza a la demografía, a la cantidad de hablantes. Este punto, la cantidad de practicantes del idioma, parece ser el imán que magnetiza la narración. Hay, por supuesto, una nostalgia ¿irracional? del imperialismo de la lengua española, como si esta ofreciera la posibilidad mesiánica de salvar a la especie humana en el orden moral y estético. Pero no está muy claro qué es lo que el idioma español salvaría: ¿la familia? ¿el honor? ¿la nobleza? ¿un cierto modo de vivir hispánico?
Dije que Háblame en español es un gran cuento chino; no dije que, dentro de la novela, el gran cuento chino es el dinero, el poder del dinero. Esto resulta particularmente visible en el tratamiento que se da a la pintura en la narración: el museo privado de Lee (uno de los dos ombligos simbólicos de la novela; el otro es la lengua española) es, a mi parecer, una suma de convencionalismos estéticos fraguados al gusto de la época. Está conformado fundamentalmente por obras del impresionismo, pero no hay entre ellas ninguna con la cual el personaje tenga una relación personal profunda. Esto hace que el museo esté, en cierto modo, deshabitado.
Uno de los personajes, el profesor Roberto Mariscal, español exiliado en Harvard, encuentra en George Santayana el prototipo del escritor e intelectual. ¿Qué significa que este filósofo, que escribe fundamentalmente en inglés, sea la figura inspiradora de la maquinación fantástica –si no es que fáustica– titulada “Háblame en español” cuyo propósito es instaurar como segunda lengua en China el idioma español para así neutralizar la avasalladora presencia del inglés como lengua universal? No significa, creo, sino la voluntad del autor de deslindarse de su propia tradición, dándole la espalda a Machado y a Unamuno, a Menéndez y Pelayo y a Azorín y, más acá, a Américo Castro y a Juan Goytisolo.
Háblame en español no es una novela histórica sino profética y, acaso, costumbrista, descriptiva de los usos y costumbres de los millonarios, al estilo de ese escritor francés de best sellers llamado Paul-Loup Sulitzer, autor de Cash! (1981) y Fortune (1982), suerte de westerns thrillers financieros. Ferrer, de hecho, sería, guardando las proporciones, una suerte de Malraux, híbrido de Sulitzer.
Háblame en español es, como decía, un gran cuento que se alarga hacia la novela y sucumbe a la tentación de la grandeza. ¿Será una obra llamada a dejar huella en la historia de las letras españolas relacionadas con el exilio? ¿O será más bien un signo, un ingrediente indispensable para redondear el perfil de ese autor inclasificable llamado Eulalio Ferrer? ¿Hasta qué punto está entreverada en esta obra la biografía del escritor? No interesa saber si Mao pensó alguna vez en la posibilidad de que el español fuese la segunda lengua de su país; lo que interesa es la fascinación de Ferrer por la oceánica China. (Por cierto, la fascinación por China en las actuales letras hispánicas me remite al libro del escritor venezolano José Manuel Briceño Guerrero, Para ti me cuento a China, un singular diario redactado en China a lo largo de un año, publicado con el seudónimo de Jonuel Brigue [Biblioteca J. M. Briceño Guerrero, Mérida, Venezuela, Edición Puerta del Sol,2007].)
Háblame en español, la novela que Eulalio Ferrer publica a los 87 años, luego de haber dado a la estampa más de cuarenta libros, puede ser leída como una recapitulación literaria y humana, un documento en el que se cifran los sueños que han vertebrado secretamente la vida del autor: el juego y el placer, el amor al arte, la pasión por la historia, la obsesión por el poder y la riqueza material, la admiración hacia los creadores, la fascinación por un amor que es como un trueque de adopciones, el orgullo de pertenecer a una raza y de hablar en su idioma y, en fin, el gusto por crear mundos paralelos e inventar fábulas ambiguas alimentadas por la historia.
El pliego literario que es Háblame en español encierra un mensaje esperanzador: la guerra civil española, al derramar por el mundo los nervios de una España peregrina, ha hecho de la lengua castellana un vehículo idóneo para la transmisión de los valores de concordia, solidaridad y justicia que movieron a las armas republicanas. Un heraldo de esta utopía profética es el empresario, comunicólogo, escritor, mecenas y ahora novelista Eulalio Ferrer, un hombre cuya mente, como dice el poema “La Dulcinea de Marcel Duchamp” que Octavio Paz le dedicó, “es una cámara de espejos”. ~

Háblame en Espagnol, d'Eulalio Ferrer
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
par Adolfo Castañón
LETTRES LIBRES - mai 2008
www.letraslibres.com

… pourquoi est beaucoup ce qui est priesa que de parties infinies ils me donnent à auquel envoie pour enlever le hamago ce qui est nausea qui causé à un autre cadeau Quijote qui avec nom de seconde partie a été déguisé et a été mangé par l'orbe. ET celui qu'il a montré lui souhaiter a été le grand empereur de la Chine, parce qu'en langue chinesca il y aura un mois qui m'a écrit une lettre avec un propre, en me demandant ou, par dire mieux, en me suppliant lui on enverrait, pourquoi il voulait fonder un collège où on lirait la langue castillanne et elle voulait que le livre qui se lirait était celui de l'histoire de cadeau Quijote.

Miguel de Cervantes Saavedra ? Dedicatoria au comte de Lemos ? , seconde partie de l'ingénieux chevalier de cadeau Quijote de La Mancha

Háblame en Espagnol est le premier roman d'Eulalio Ferrer (Santander, 1920), trasterrado au Mexique depuis le début des années quarante, auteur d'un débit de livres qui combinent inventivement le témoignage, l'histoire, la chronique et l'essai sur les questions en rapport avec la communication. Auteur d'une Encyclopédie de la publicité et de diverses oeuvres historiques sur ce sujet, est, en outre, lecteur habituel du Cadeau Quijote de La Mancha, fondateur d'un Musée Iconographique du Quijote, créateur du Centre d'Études Cervantinos, bibliófilo et académicien de la langue. Maintenant, Ferrer surprend avec un premier roman, nourri par le drame de la Guerre Civile espagnole qui a vécu dans l'adolescence. Contrairement à tant d'auteurs impulsifs, a su être gardées plusieurs décennies cette oeuvre, encouragée et elles tend, qui s'inscrit dans le paysage de narrative de l'espagnole sur l'exile qui va de Benjamín Jarnés et Ramón J. Sender Javier Cercas, en passant par Julian Gorkin, Max Aub et Juan Goytisolo.
Sommes-nous anteun grand ? histoire chinoise ? , une fable parabolique dans laquelle on entremêle plusieurs histoires à partir d'une légende centrale : celle de Marguerite Cugat de Lit, Ita, la mère adoptive du fils présumé de de ce qui est anarchiste catalan Buenaventura Durruti (à Eulalio Ferrer la tradition ácrata ne l'a pas laissé donc indifférent). Háblame en Espagnol est le titre du roman et le nom du projet que Ita et son fils Liber lui prétendent vendre à Mao Tse Tung, ce nouvel empereur rouge qui, en lui-même étant découvert, a su réveiller à la Chine. Le roman a haleine et griffe. Comme il dit une voix fáustica, ils comptent seulement ceux qui ont quelque chose compter et ne sont pas dépourvus de ressources.
La narration est posée dans deux registres : d'une part, l'histoire, disons actuel, d'un millionnaire chinois qu'il aspire à sauver dans son musée privé les peintures les plus significatives des siècles xix et xx et qu'il lève une fondation philanthropique pour combattre contre la faim et la pauvreté. Cette histoire est aussi, et surtout, celle de son fils adoptif, Liber, lequel elle retombe le poids et la responsabilité de cette fondation. Cette histoire est tressée, par l'autre côté, avec la vie de Marguerite Cugat, un enfant ou, catalan, qui perd à ses pères dans un bombardement à Barcelone au début de la guerre civile et adopte la cause de la République en elle étant livré jusqu'au point de prendre part le démantèlement d'une conspiración nazifascista et de livrer son virginidad à un pilote agonisant pilote, des faits tous qui, dans une certaine manière, préparent l'adoption d'un enfant de deux ou trois années. Háblame en Espagnol est, donc, l'histoire d'amour d'une mère et d'un fils adoptif qui se trouvent entre les ruines de la guerre, la grande mère de de tous les deux et celle presque de tous les personnages qui peuplent le roman.
Dans le fond, le protagoniste de ce roman rocambolesca, avec fin malheureuse, est la langue espagnole, qui doit sa grandeur à la démographie, à la quantité de personnes parlant cette langue. Ce point, la quantité de de pratiquants de la langue, paraît être l'aimant qui magnétise la narration. Il y a, évidemment, une nostalgie irrationnel ? de l'impérialisme de la langue espagnole, comme si celle-ci offrait la possibilité messianique de sauver à l'espèce humaine dans l'ordre moral et esthétique. Mais il n'est pas très clair ce que la langue espagnole sauverait : la famille ? l'honneur ? la nobleza ? une certaine manière de vivre hispanique ?
J'ai dit que Háblame en Espagnol est une grande histoire chinoise ; je n'ai pas dit que, dans le roman, la grande histoire chinoise est l'argent, le pouvoir de l'argent. Ceci s'avère particulièrement visible dans le traitement qui est donné à la peinture dans la narration : le musée privé de Lit (un de des deux ombligos symboliques du roman ; l'autre est la langue espagnole) est, de paraître, une somme de conventionnalismes esthétiques forgés au goût de l'époque. Il est conformé fondamentalement par des oeuvres de l'impressionnisme, mais il n'y a pas entre elles aucune avec laquelle le personnage a une relation personnelle profonde. Ceci fait que le musée soit, dans une certaine manière, dépeuplée.
Un des personnages, le professeur Robert Maréchal, Espagnol exilé en Harvard, trouve en George Santayana le prototype l'auteur et l'intellectuel. Qu'est-ce que signifie que ce philosophe, qui écrit fondamentalement en Anglais, est- la figure inspiratrice de la machination fantastique ? si n'est-il pas que fáustica ? diplômé ? Háblame en Espagnol ? dont le but est d'instaurer comme seconde langue en Chine la langue espagnole pour ainsi neutraliser la présence asservissante de l'Anglais comme langue universelle ? Ne signifie pas, crois, mais la volonté de l'auteur de délimiter de sa tradition propre, en donnant le dos à Machado et Unamuno, à Menéndez et à Pelayo et à Azorín et, plus là, à Américo Castro et Juan Goytisolo.
Háblame en Espagnol n'est pas un roman historique mais prophétique et, peut-être, costumbrista, descriptif les utilisations et les coutumes des millionnaires, au style de cet auteur français de best sellers llamado Paul-Loup Sulitzer, auteur de Cash ! (1981) et Fortune (1982), chance westerns thrillers de financiers. Ferrer, de fait, serait, en gardant les proportions, une chance de Malraux, hybride de Sulitzer.
Háblame en Espagnol est, comme il disait, une grande histoire qui s'élargit vers le roman et succombe à la tentation de la grandeur. Sera une oeuvre appelée à laisser trace dans l'histoire des lettres espagnoles en rapport avec l'exile ? OU sera plutôt un signe, un ingrédient indispensable pour arrondir le profil de cet auteur inclassable appelé Eulalio Ferrer ? Jusqu'à quel point est entremêlée dans cette oeuvre la biographie de l'auteur ? Il n'intéresse pas de savoir si Mao a pensé parfois la possibilité que l'Espagnol était la seconde langue de son pays ; ce qui intéresse est la fascination de Ferrer par la Chine océanique. (Par certain, la fascination par la Chine dans les actuelles lettres hispaniques me remet au livre de l'auteur vénézuélien Jose Manuel Briceño Guerrier, Pour toi me compte à la Chine, un singulier quotidien rédigé en Chine tout au long d'une année, publiée avec le pseudonyme de Jonuel Brigue [Bibliothèque J. M. Briceño Guerrier, Mérida, le Vénézuéla, Édition Porte du Soleil, 2007].)
Háblame en Espagnol, le roman que Eulalio Ferrer publie par 87 ans, après avoir donné au timbre plus de quarante livres, peut être lue comme une récapitulation littéraire et humaine, un document dans lequel on chiffre les rêves qui il y a vertébré secrètement la vie de l'auteur : le jeu et le plaisir, l'amour à l'art, la passion par l'histoire, l'obsession par le pouvoir et la richesse matérielle, l'admiration envers les créateurs, la fascination par un amour qui est comme un troc d'adoptions, la fierté d'appartenir à une race et de parler dans sa langue et, en fin, le goût pour créer des mondes parallèles et inventer des fables ambiguës nourries par l'histoire.
Le pli littéraire qui est Háblame en Espagnol enferme un message prometteur : la guerre civile espagnole, en renversant par le monde les nerfs d'une Espagne pèlerin, a fait de la langue castillanne un véhicule approprié pour la transmission des valeurs concordia, solidarité et justice qu'ont déplacée aux armes des républicains. Un heraldo de cette utopie prophétique est le chef d'entreprise, comunicólogo, auteur, mécène et maintenant romancier Eulalio Ferrer, un homme dont l'esprit, comme dit le poème ? La Dulcinea de Marcel Duchamp ? que Octavio Paix a consacré ? c'est une chambre de miroirs ?. ~

Háblame nello Spagnolo, di Eulalio Ferrer
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
dalle LETTERE LIBERE
del Adolph Castañón - MAYO www.letraslibres.com
2008

… in modo che il priesa sia molto che delle parti infinite gli diano me a quello trasmette loro al hamago libero ritiene che nauseabondo quello a ha causato un altro indossa Quixote che con il nome della seconda parte è stato travestito e mangiato stato dal orb. E quello che ha mostrato per desiderare che lui è stato l'imperatore grande della Cina, perché nella lingua cinese ci sarà un mese che ha scritto una lettera me con per possedere uno, chiedente a me o, più meglio dicendo, suplicando a me gli è stato trasmesso, di modo che ha desiderato a ha trovato una scuola in cui la lingua Castilian era *** reflxed il mng ed ha desiderato che il libro che era *** reflxed il mng era quello della storia di Quixote di indoss.

Miguel de Cervantes Saavedra? Dedica al conteggio di Lemos? , la seconda parte del horseman ingenious di indossa Quixote di Mancha

Háblame nello Spagnolo è il primo romanzo di Eulalio Ferrer (Santander, 1920), il trasterrado nel Messico dai principii dei Forties, autore di un volume del libro che inventively unisce la testimonianza, la storia, il chronicle e la prova sulle domande relative alla comunicazione. L'autore di un'enciclopedia della pubblicità e degli impianti storici vari a questo proposito, è, in più, lettore habitual dell'indoss Quixote di Mancha, fondatore di un museo di Iconográfico del Quijote, creatore del centro di addestramento Cervantinos, booklover accademico e della lingua. Ora, sorprese di Ferrer con un primo romanzo, fed dal dramma della guerra civile spagnola che ha vissuto nell'adolescenza. Diverso di tanti produttori impulsivi, questo lavoro, animato e teso ha saputo per mantenere parecchie decadi, che registra nel paesaggio della descrizione spagnola sul exile che va del bambino più in giovane età di Jarnés e di Ramon J. Mittente alle recinzioni del Javier, accadenti attraverso Gorkin Julian, Aub massimo e Juan Goytisolo.
Siamo anteun grande? Storia cinese? , un fable parabolico in cui parecchi dati storici da una leggenda centrale sarebbero entreveran: quello di Margarita Cugat de Lee, Ita, la madre adottiva del figlio presunto fortuna di Durruti dell'anarchico Catalan di buona (allora a Eulalio Ferrer la tradizione dell'anarchico non la ha lasciata indifferent). Háblame nello Spagnolo è il titolo del romanzo e del nome del progetto che Ita ed il relativo figlio di Liber prova a lui a vendere a Mao Tse Tung, quell'nuovo imperatore rosso che, quando è scoperto a se, ha saputo per svegliare in Cina. Il romanzo ha alito e si trascina. Poichè dice una voce di fáustica, contano quelli che hanno qualcosa contare e sono non solo difettare delle risorse.
Il narration considera in due registrazioni: su uno mano, la storia, diciamo il presente, di un millionaire cinese che aspira conservare nel suo museo riservato le pitture più significative dei secoli xix e xx e quel solleva un fondamento di filantrópica alla lotta contro la fame e la povertà. Questa storia è inoltre e pricipalmente, quella del relativo figlio adottivo, Liber, a quello cade il peso e la responsabilità di questo fondamento. Questa storia è braided, dall'altro lato, con la vita Cugat del Margarita, una ragazza o, Catalan, che perde ai suoi genitori in un bombardamento a Barcellona all'inizio della guerra civile ed adotta la causa della Repubblica che si dà lei fino al punto per partecipare allo smantellamento di una cospirazione di nazifascista e per dare il suo virginity ad un pilota morente di volo, fatto tutti che, in determinato senso, preparino l'approvazione di un ragazzo di due o tre anni. Háblame negli Spagnoli è, quindi, la storia di amore di una madre e di un figlio adottivo che sono fra le rovine della guerra, la madre grande di entrambi e di quello di quasi tutti i personages che popolano il romanzo.
In trasfondo, il protagonista di questo romanzo di rocambolesca, con l'estremità sfavorevole, è la lingua spagnola, che deve il relativo greatness alla demografia, alla quantità di hablantes. Questo punto, la quantità di istruttori medici della lingua, sembra essere il magnete che magnetizza il narration. Ha, attraverso tutti i mezzi, nostalgia irrazionale? di imperialismo della lingua spagnola, come se questo offra la possibilità messianic risparmi alla specie umana nell'ordine morale ed estetico. Ma non è molto chiaro che cosa è che cosa la lingua spagnola conserverebbe: la famiglia? il honor? il nobility? un determinato senso vivere ispano?
Ho detto che Háblame nello Spagnolo è una storia cinese grande; Non ho detto che, all'interno del romanzo, la storia cinese grande è i soldi, l'alimentazione dei soldi. Ciò è particolarmente visibile nel trattamento che si presenta alla pittura nel narration: il museo privato dei rifugi (uno di entrambi gli ombelichi simbolici del romanzo; l'altra è la lingua spagnola) è, al mio da sembrare, una somma dei convencionalismos estetici forgiati al gusto del tempo. È stato conforme fondamentalmente tramite gli impianti del impresionismo, ma ci non è fra loro no con quale il personage ha in profondità un rapporto personale. Ciò cause che il museo è, in determinato senso, uninhabited.
Uno dei personages, del Marshal del professor Roberto, del exiliado spagnolo a Harvard, dei ritrovamenti in George Santayana il prototipo del produttore e dell'intellettuale. Che cosa significa che questo filosofo, che scrive fondamentalmente in inglese, è la figura di inspiradora del machination fantastico? se non è quel fáustica? nominato? Háblame nello Spagnolo? di chi intenzione è ristabilire così come seconda lingua in Cina la lingua spagnola per neutralizzare la presenza opprimente dell'inglese come la lingua universale? Non significa, genero, ma la volontà dell'autore per definire della relativa propria tradizione, essendo dandolo di nuovo a Machado e Unamuno, Menéndez e Pelayo e Azorín e, più qui, Américo Castro e Juan Goytisolo.
Háblame nello Spagnolo non è un romanzo e, forse, un costumbrista storico ma prophetic, descrittivi degli usi e delle abitudini dei millionaires, nello stile di quel produttore francese della chiamata Paul-Loup Sulitzer, autore dei venditori migliori di contanti! (1981) e Fortune (1982), fortuna dei finanzieri dei racconti eccitanti dei westerns. Ferrer, infatti, sarebbe, mantenendo le proporzioni, una fortuna di Malraux, ibrido di Sulitzer.
Háblame nello Spagnolo è, come esso ha detto, una storia grande che è estesa verso il romanzo e soccombe alla tentazione del greatness. Sarà un permesso denominato del lavoro rintraccia nella storia delle lettere spagnole relative al exile? O sia piuttosto un segno, un ingrediente indispensabile eliminare il profilo di quell'autore inclasificable denominato Eulalio Ferrer? In che misura è il entreverada in questo lavoro la biografia del produttore? Non interessa per sapere se Mao pensasse a volte alla possibilità che lo Spagnolo era la seconda lingua del suo paese; che cosa interessa è il fascino di Ferrer dal islander cinese del mare del sud. (A proposito, il fascino dalla Cina nelle lettere ispane attuali lo trasmette al libro del produttore venezuelano Jose Manuel Briceño Guerrero, dato che voi mi dico alla Cina, un singolare quotidiano preparato in Cina durante un anno, pubblicato con lo pseudonimo di Jonuel Brigue [biblioteca J. M. Briceño Guerrero, Mérida, il Venezuela, portello del sole, 2007 dell'edizione].)
Háblame nello Spagnolo, il romanzo che Eulalio Ferrer pubblica ai 87 anni, dopo dare al bollo più di quaranta libri, può essere letto come un sommario letterario ed umano, un documento in cui i sogni sono ammontati che sono segretamente vertebrati la vita dell'autore: il gioco ed il piacere, l'amore all'arte, la passione da storia, l'ossessione dall'alimentazione e la ricchezza materiale, l'ammirazione verso i creatori, il fascino da un amore che è come uno scambio di approvazioni, l'orgoglio da appartenere ad una corsa e da parlare nella relativa lingua e, in breve, nel gusto per generare i mondi paralleli e per inventare i fables ambigui si sono alimentati da storia.
Il foglio letterario che è Háblame in spagnolo blocca in su un messaggio promettente: la guerra civile spagnola quando rovescia dal mondo i nervi della Spagna mobile, ha fatto della lingua Castilian un veicolo adatto per la trasmissione dei valori di accordo, della solidarietà e della giustizia che si sono mossi verso le armi repubblicane. Heraldo di questa utopia prophetic è il industralist, il comunicólogo, il produttore, il patrono ed ora il romanziere Eulalio Ferrer, un uomo di cui mente, come dice il poem? Il Dulcinea de Marcel Duchamp? quella pace di Octavio dedicata a lui? è una macchina fotografica degli specchi. ~

Háblame auf spanisch, von Eulalio Ferrer
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
durch Adolph Castañón
FREIE BUCHSTABEN - MAYO www.letraslibres.com
2008

…, damit das priesa viel ist, das von den endlosen Teilen sie mir zu dem ihm geben, sendet ihnen zum freien hamago glaubt, daß ekelerregend es das zu anderen verursachte, Quixote anzieht, das mit Namen des zweiten Teils durch die Kugel verkleidet und gegessen wurde. Und das, das dargestellt, um zu wünschen hat, daß er ist gewesen der große Kaiser von China, weil in der chinesischen Sprache es einen Monat gibt, der mir mit einen Brief schrieb, ein zu besitzen und zu mir erbeten, oder, indem man besser, suplicando zu mir sagte, wurde es ihm geschickt, damit es zu fand eine Schule wünschte, in der die Castilian Sprache *** reflxed mng und wünschte war, daß das Buch, das war, *** mng reflxed, das er der der anziehen Quixote Geschichte war.

Miguel de Cervantes Saavedra? Widmung zum Zählimpuls von Lemos? , zieht zweites Teil des scharfsinnigen Reiters von Quixote von Mancha

Háblame auf spanisch ist der erste Roman von Eulalio Ferrer (Santander, 1920), trasterrado in Mexiko von den Grundregeln der Forties, Autor eines Buchvolumens an, das inventively das Zeugnis, Geschichte, die Chronik und den Test auf den Fragen kombiniert, die auf der Kommunikation bezogen werden. Autor einer Enzyklopädie der Werbung und der verschiedenen historischen Arbeiten über dieses Thema, ist zusätzlich gewohnheitsmäßiger Leser anziehen Quixote von Mancha, Gründer eines Iconográfico Museums des Quijote, Schöpfer der Training Mitte Cervantinos, akademisches booklover und der Sprache. Jetzt Ferrer überraschungen mit einem ersten Roman, FBI-Agent durch das Drama des spanischen Bürgerkrieges, der in der Adoleszenz lebte. Anders als so viele impulsive Verfasser wußte diese belebte und angespannte Arbeit, um einige Dekaden zu halten, die in der Landschaft der spanischen Darstellung auf Exil registriert, das Jarnés vom jüngsten Kind und von Ramon J. geht. Absender zu den Javier Zäunen, geschehend durch julianisches Gorkin, maximales Aub und Juan Goytisolo.
Wir sind das große anteun? Chinesische Geschichte? , eine Parabolische Fabel, in der einige Geschichten von einer zentralen Legende entreveran sein würden: das von Margarita Cugat de Lee, Ita, die Adoptivmutter des vorausgesetzten Sohns des katalanischer Anarchist Durruti guten Glücks (dann Eulalio hat Ferrer die Anarchist Tradition ihr nicht gleichgültig überlassen). Háblame auf spanisch ist der Titel dem Roman und dem Namen des Projektes, das Ita und sein Liber Sohn zu ihm versuchen, an Mao Tse Tung zu verkaufen, dieser neue rote Kaiser, der wußte, als, entdeckend zu sich, um nach China aufzuwachen. Der Roman hat Atem und schleppt. Da es eine fáustica Stimme sagt, zählen sie die, die etwas haben zu zählen und sind an den Betriebsmitteln nicht nur ermangeln.
Die Erzählung betrachtet in zwei Registern: einerseits hebt Geschichte, sagen wir Geschenk, eines chinesischen Millionaire, der strebt, in seinem privaten Museum die bedeutendsten Anstriche von Jahrhunderten xix und xx zu speichern und dieses eine filantrópica Grundlage zum Kampf gegen den Hunger und die Armut an. Diese Geschichte ist auch und hauptsächlich, fällt die seines Adoptivsohns, Liber, zu dem das Gewicht und die Verantwortlichkeit dieser Grundlage. Diese Geschichte ist, durch die andere Seite, mit dem Margarita Leben Cugat, ein Mädchen umsponnen, oder, das katalanisch, das zu ihren Eltern in einer Bombardierung in Barcelona am Anfang des Bürgerkrieges verliert und die Ursache der Republik annimmt, die ihr bis den Punkt, um am Abbauen einer nazifascista Verschwörung teilzunehmen sich gibt und ihr virginity zu geben einem sterbenden Fliegenpiloten, erfolgt alle, die, in bestimmter Weise, die Annahme eines Jungen von zwei oder drei Jahren vorbereiten. Háblame auf spanisch ist dann die Geschichte der Liebe einer Mutter und des Adoptivsohns, die zwischen den Ruinen des Krieges, die große Mutter von beiden sind und der fast aller Persönlichkeiten, die den Roman bevölkern.
Im trasfondo ist der Protagonist dieses rocambolesca Romans, mit unglücklichem Ende, die spanische Sprache, die seine Größe zur Demographie muß, zur Menge von hablantes. Dieser Punkt, die Menge der medizinischen Ausbilder der Sprache, scheint, der Magnet zu sein, der die Erzählung magnetisiert. Es hat auf jeden Fall die vernunftwidrige Nostalgie? vom Imperialismus der spanischen Sprache, als ob dieses die messianische Möglichkeit außer der menschlichen Sorte im moralischen und ästhetischen Auftrag anbot. Aber es ist nicht sehr frei, was ist, was die spanische Sprache speichern würde: die Familie? die Ehre? der Adel? eine bestimmte Weise, zu leben Hispanic?
Ich sagte, daß Háblame auf spanisch eine große chinesische Geschichte ist; Ich sagte nicht, daß, innerhalb des Romans, die große chinesische Geschichte das Geld ist, die Energie des Geldes. Dieses ist in der Behandlung besonders sichtbar, die zum Anstrich in der Erzählung auftritt: das beraubte Museum der Schutze (einer beider symbolischen Nabel des Romans; die andere ist die spanische Sprache) ist, zu meinem, zum, eine Summe geschmiedete ästhetische convencionalismos dem Geschmack der Zeit zu scheinen. Es wird grundlegend durch Arbeiten des impresionismo angepaßt, aber es gibt zu ihnen nicht mit, welchem die Persönlichkeit tief eine persönliche Relation hat. Dieses Ursachen, daß das Museum, in bestimmter Weise ist, uninhabited.
Eine der Persönlichkeiten, Professor Roberto des Marschalls, des spanischen exiliado in Harvard, der Entdeckungen in George Santayana der Prototyp des Verfassers und des Intellektuellen. Was bedeutet, daß dieser Philosoph, der grundlegend auf englisch schreibt, die inspiradora Abbildung des fantastischen Intrigen ist? wenn sie nicht dieses fáustica ist? betitelt? Háblame auf spanisch? wem Absicht, als zweite Sprache in China folglich wieder herzustellen ist die spanische Sprache, zum des überwältigenden Vorhandenseins Englisch wie Universalsprache zu neutralisieren? Es bedeutet nicht, verursache ich, aber der Wille des Autors, um von seiner eigenen Tradition zu definieren und hier gegeben werde ihn zurück zu Machado und Unamuno, Menéndez und Pelayo und Azorín und, Américo Castro und Juan Goytisolo.
Háblame auf spanisch ist nicht ein historischer aber prophetischer Roman und, möglicherweise, ein costumbrista, des Gebrauches und der Gewohnheiten der Millionaires, in der Art dieses französischen Verfassers des Verkaufsschlageranrufs Paul-Loup Sulitzer, Autor des Bargeldes beschreibendes! (1981) und Fortune (1982), Glück der westerns Thrillerfinanziere. Ferrer tatsächlich würde sein und halten würde die Anteile, ein Glück von Malraux, Mischling von Sulitzer.
Háblame auf spanisch ist, als es sagte, eine große Geschichte, die in Richtung zum Roman ausgedehnt ist und der Versuchung der Größe erliegt. Ist ein benannter Arbeit Urlaub aufspürt in der Geschichte der spanischen Buchstaben, die auf Exil bezogen werden? Oder seien Sie eher ein Zeichen, ein unentbehrlicher Bestandteil, das Profil von diesem inclasificable Autor zu löschen, der Eulalio Ferrer angerufen wird? In welchem Ausmass entreverada in dieser Arbeit die Biographie des Verfassers ist? Es interessiert nicht, um zu wissen, wenn Mao manchmal an die Möglichkeit dachte, die das Spanisch die zweite Sprache seines Landes war; was interessiert, ist die Faszination von Ferrer durch den chinesischen Südseinselbewohner. (Übrigens, schickt die Faszination durch China in den anwesenden Hispanic Buchstaben mich zum Buch des venezuelanischen Verfassers Jose Manuel Briceño Guerrero, denn Sie werde mir China, eine tägliche Eigenheit erklärt, die in China während eines Jahres aufgeschrieben wird, veröffentlicht mit dem Pseudonym von Jonuel Brigue [Bibliothek J. M. Briceño Guerrero, Mérida, Venezuela, Ausgabe-Tür der Sonne, 2007].)
Háblame auf spanisch, den Roman, den Eulalio Ferrer zu den 87 Jahren veröffentlicht, dem Stempel mehr als vierzig Bücher nachher gegeben zu haben, kann wie eine literarische und menschliche Zusammenfassung, ein Dokument gelesen werden, in dem die Träume betragen werden, die geheim das Leben des Autors vertebrate sind: das Spiel und das Vergnügen, die Liebe zur kunst, die Neigung durch Geschichte, die Obsession durch die Energie und die materielle Fülle, die Bewunderung in Richtung zu den Schöpfern, die Faszination durch eine Liebe, die wie ein Austausch von Annahmen, der Stolz ist, zum einem Rennen zu gehören und in seiner Sprache und, kurz gesagt, im Geschmack zu sprechen, zum der parallelen Welten herzustellen und der vieldeutigen Fabeln zu erfinden, zogen durch Geschichte ein.
Das literarische Blatt, das Háblame auf spanisch ist, verriegelt oben eine hoffnungsvolle Anzeige: der spanische Bürgerkrieg, wenn er durch die Welt die Nerven von einem reisenden Spanien verschüttete, hat von der Castilian Sprache einen verwendbaren Träger für das Getriebe der Werte der übereinstimmung, der solidarität und der Gerechtigkeit gebildet, die auf die republikanischen Arme bewogen. Heraldo von dieser prophetischen Utopie ist das industralist, das comunicólogo, der Verfasser, der Gönner und jetzt der Novelist Eulalio Ferrer, ein Mann dessen Verstand, wie er das Gedicht sagt? Dulcinea de Marcel Duchamp? dieser Octavio Frieden eingeweiht ihm? es ist eine Kamera der Spiegel. ~

Háblame no espanhol, de Eulalio Ferrer
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
por LETRAS LIVRES
de Adolph Castañón - MAYO www.letraslibres.com
2008

… de modo que o priesa seja muito que das peças infinitas lhe dá me àquele emite-lhes ao hamago desobstruído sente que nauseous que isso a causou a outro Don Quixote que com nome da segunda parte foi disfarçado e comido pelo orb. E esse que tem mais mostrado para desejar que foi o emperor grande de China, porque na língua chinesa haverá um mês que me escreva uma letra com para possuir um, pedindo a mim ou, mais melhor dizendo, suplicando a mim foi-lhe emitido, de modo que quisesse a encontrasse uma escola onde a língua Castilian fosse *** reflxed o mng e o quisesse que o livro que era *** reflxed o mng que era essa da história de Quixote do Don.

Miguel de Cervantes Saavedra? Dedication à contagem de Lemos? , a segunda parte do horseman ingenious de Don Quixote de Mancha

Háblame no espanhol é a primeira novela de Eulalio Ferrer (Santander, 1920), trasterrado em México dos princípios dos Forties, autor de um volume do livro que combine inventively o testimony, a história, o chronicle e o teste nas perguntas relacionadas à comunicação. O autor de uma enciclopédia do publicity e dos trabalhos históricos diversos neste assunto, é, além, leitor habitual do Don Quixote de Mancha, founder de um museu de Iconográfico do Quijote, criador do centro de aprendizado Cervantinos, booklover académico e da língua. Agora, surpresas de Ferrer com a uma primeira novela, fed pelo drama da guerra civil espanhola que viveu no adolescence. Ao contrário de assim muitos escritores impulsive, este trabalho, animated e tenso soube para manter diversas décadas, que regista na paisagem da narrativa espanhola no exile que vai da criança a mais nova de Jarnés e do Ramon J. Remetente às cercas de Javier, acontecendo através de Gorkin Julian, de Aub máximo e de Juan Goytisolo.
Nós somos anteun grande? História chinesa? , um fable parabólico em que diversas história de uma legenda central seriam entreveran: esse de Margarita Cugat de Lee, Ita, mãe adoptive do filho presumido da sorte boa de Durruti do anarquista Catalan (a Eulalio Ferrer a tradição do anarquista não a tem deixado então indiferente). Háblame no espanhol é o título da novela e do nome do projeto que Ita e seu filho de Liber lhe tenta vender a Mao Tse Tung, esse emperor vermelho novo que, ao se ser descoberto, soube para acordar a China. A novela tem a respiração e arrasta-a. Porque diz uma voz do fáustica, contam aqueles que têm algo contar e são não somente faltar dos recursos.
O narration considera em dois registros: em um mão, a história, nós dizemos o presente, de um millionaire chinês que aspires conservar em seu museu confidencial as pinturas as mais significativas dos séculos xix e xx e esse levanta uma fundação do filantrópica para a luta de encontro à fome e à pobreza. Esta história é também, e principalmente, esse de seu filho adoptive, Liber, àquele cai o peso e a responsabilidade desta fundação. Esta história é trançada, pelo outro lado, com a vida Cugat de Margarita, uma menina ou, o Catalan, que perde a seus pais em um bombardeio em Barcelona no começo da guerra civil e adota a causa da república que se dá a ela até o ponto para participar em desmontar de um conspiracy do nazifascista e para dar seu virginity a um piloto morrendo do vôo, feito tudo que, em determinada maneira, prepara o adoption de um menino de dois ou três anos. Háblame nos espanhóis é, a seguir, a história do amor de uma mãe e de um filho adoptive que estão entre as ruínas da guerra, mãe grande de ambos e de esse de quase todos os personages que povoam a novela.
No trasfondo, o protagonist desta novela do rocambolesca, com extremidade infeliz, é a língua espanhola, que deve seu greatness à demografia, à quantidade de hablantes. Este ponto, a quantidade de instrutores médicos da língua, parece ser o ímã que magnetiza o narration. Tem, por suposto, a nostalgia irrational? do imperialism da língua espanhola, como se isto ofereceu a possibilidade messianic excepto à espécie humana na ordem moral e aesthetic. Mas não está muito desobstruído o que é o que a língua espanhola conservaria: a família? a honra? o nobility? uma determinada maneira viver hispânico?
Eu disse que Háblame no espanhol é uma história chinesa grande; Eu não disse que, dentro da novela, a história chinesa grande é o dinheiro, o poder do dinheiro. Isto é particularmente visível no tratamento que ocorre à pintura no narration: o museu privado dos Lee (um de ambos os navels simbólicos da novela; a outra é a língua espanhola) é, ao meu a parecer, uma soma de convencionalismos aesthetic forjados ao gosto do tempo. É conformado fundamental por trabalhos do impresionismo, mas há entre eles não com qual o personage tem profundamente uma relação pessoal. Isto causas que o museu está, em determinada maneira, uninhabited.
Um dos personages, do Marshal do professor Roberto, do exiliado espanhol em Harvard, dos achados em George Santayana o protótipo do escritor e do intelectual. Que significa que este filósofo, que escreve fundamental em inglês, é a figura do inspiradora do machination fantástico? se não for esse fáustica? intitulado? Háblame no espanhol? de quem intenção é para restaurar assim como a segunda língua em China a língua espanhola para neutralizar a presença oprimindo do inglês como a língua universal? Não significa, eu crío, mas a vontade do autor para definir de sua própria tradição, sendo dado a lhe a parte traseira a Machado e Unamuno, a Menéndez e a Pelayo e a Azorín e, mais aqui, a Américo Castro e a Juan Goytisolo.
Háblame no espanhol não é uma novela e, talvez, um costumbrista histórico mas prophetic, descritivos dos usos e dos costumes dos millionaires, no estilo desse escritor francês da chamada Paul-Loup Sulitzer dos mais melhores sellers, autor do dinheiro! (1981) e Fortuna (1982), sorte de financeiros dos thrillers dos westerns. Ferrer, no fato, seria, mantendo as proporções, uma sorte de Malraux, híbrido de Sulitzer.
Háblame no espanhol é, como ele disse, uma história grande que seja prolongada para a novela e succumbs ao temptation do greatness. Será uma licença chamada do trabalho segue na história das letras espanholas relacionadas ao exile? Ou seja rather um sinal, um ingrediente indispensable cancelar o perfil desse autor inclasificable chamado Eulalio Ferrer? A que extensão é o entreverada neste trabalho a biografia do escritor? Não interessa para saber se Mao pensar às vezes sobre a possibilidade que o espanhol era a segunda língua de seu país; o que interessa é o fascínio de Ferrer pelo islander chinês do mar sul. (Pela maneira, o fascínio por China nas letras latino-americanos atuais me emite ao livro do escritor Venezuelan Jose Manuel Briceño Guerrero, porque você eu sou dito China, um singular diário escrito acima em China durante todo um ano, publicado com o pseudonym de Jonuel Brigue [biblioteca J. M. Briceño Guerrero, Mérida, Venezuela, porta do sol, 2007 da edição].)
Háblame no espanhol, a novela que Eulalio Ferrer publica aos 87 anos, para ter dado em seguida ao selo mais de quarenta livros, pode ser lido como um sumário literário e humano, um original em que os sonhos são atingidos que são vertebrate secreta a vida do autor: o jogo e o prazer, o amor à arte, a paixão pela história, o obsession pelo poder e a riqueza material, o admiration para os criadores, o fascínio por um amor que fosse como uma troca dos adoptions, o orgulho a pertencer a uma raça e a falar em sua língua e, no short, no gosto para criar mundos paralelos e para inventar fables ambiguous alimentaram pela história.
A folha literária que é Háblame em espanhol trava acima uma mensagem esperançosa: a guerra civil espanhola, ao derramar pelo mundo os nervos de um Spain viajando, fêz da língua Castilian um veículo apropriado para a transmissão dos valores do concord, do solidarity e da justiça que se moveram para os braços republicanos. Heraldo deste utopia prophetic é o industralist, o comunicólogo, o escritor, o patron e agora o novelist Eulalio Ferrer, um homem cuja mente, como diz o poema? O Dulcinea de Marcel Duchamp? essa paz de Octavio dedicada a ele? é uma câmera dos espelhos. ~

Háblame in Spanish, of Eulalio Ferrer
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
by Adolph Castañón
FREE LETTERS - MAYO 2008
www.letraslibres.com

… so that the priesa is much that of infinite parts they give me to that it sends to them to clear hamago feels nauseous it that to caused another Don Quixote who with name of second part was disguised and eaten by the orb. And the one that has more shown to wish him has been the great emperor of China, because in Chinese language there will be a month that wrote a letter to me with an own one, requesting to me or, by better saying, suplicando to me it was sent to him, so that it wanted to found a school where the Castilian language was ***reflxed mng and wanted that the book that was ***reflxed mng he was the one of the Don Quixote history.

Miguel de Cervantes Saavedra? Dedication to the count of Lemos? , second part of the ingenious horseman of Don Quixote of Mancha

Háblame in Spanish is the first novel of Eulalio Ferrer (Santander, 1920), trasterrado in Mexico from principles of the Forties, author of a book volume that inventively combines the testimony, history, the chronicle and the test on questions related to the communication. Author of an Encyclopedia of the publicity and diverse historical works on this subject, is, in addition, habitual reader of the Don Quixote of Mancha, founder of a Iconográfico Museum of the Quijote, creator of the Training center Cervantinos, academic booklover and of the language. Now, Ferrer surprises with one first novel, fed by the drama of the Spanish Civil War that lived in the adolescence. Unlike so many impulsive writers, this work, animated and tense knew to keep several decades, that registers in the landscape of the Spanish narrative on exile that goes of Jarnés Youngest child and Ramon J. Sender to Javier Fences, happening through Julian Gorkin, Max Aub and Juan Goytisolo.
We are anteun great? Chinese story? , a parabolic fable in which several histories from a central legend would be entreveran: the one of Margarita Cugat de Lee, Ita, the adoptive mother of the presumed son of the Catalan anarchist Durruti Good luck (then to Eulalio Ferrer the anarchist tradition has not left it indifferent). Háblame in Spanish is the title of the novel and the name of the project that Ita and its Liber son try to him to sell to Mao Tse Tung, that new red emperor who, when being discovered to itself, knew to wake up to China. The novel has breath and drags. As it says a fáustica voice, they count those that have something to count and are not only lacking of resources.
The narration considers in two registries: on the one hand, history, we say present, of a Chinese millionaire who aspires to save in his private museum the most significant paintings of centuries xix and xx and that raises a filantrópica foundation to fight against the hunger and the poverty. This history is also, and mainly, the one of its adoptive son, Liber, to that falls the weight and the responsibility of this foundation. This story is braided, by the other side, with the Margarita life Cugat, a girl or, Catalan, who loses to her parents in a bombing in Barcelona at the beginning of the civil war and adopts the cause of the Republic giving itself to her until the point to participate in the dismantling of a nazifascista conspiracy and to give her virginity to a dying flying pilot, done all who, in certain way, prepare the adoption of a boy of two or three years. Háblame in Spanish is, then, the history of love of a mother and an adoptive son who are between the ruins of the war, the great mother of both and the one of almost all the personages who populate the novel.
In trasfondo, the protagonist of this rocambolesca novel, with unfortunate end, is the Spanish language, that must its greatness to the demography, to the amount of hablantes. This point, the amount of medical instructors of the language, seems to be the magnet that magnetizes the narration. It has, by all means, nostalgia irrational? of the imperialism of the Spanish language, as if this offered the messianic possibility to save to the human species in the moral and aesthetic order. But it is not very clear what is what the Spanish language would save: the family? the honor? the nobility? a certain way to live Hispanic?
I said that Háblame in Spanish is a great Chinese story; I did not say that, within the novel, the great Chinese story is the money, the power of the money. This is particularly visible in the treatment that occurs to the painting in the narration: the deprived museum of Lee (one of both symbolic navels of the novel; the other is the Spanish language) is, to my to seem, a sum of forged aesthetic convencionalismos to the taste of the time. It is conformed fundamentally by works of the impresionismo, but there is among them no with which the personage has deep a personal relation. This causes that the museum is, in certain way, uninhabited.
One of the personages, professor Roberto Marshal, Spanish exiliado in Harvard, finds in George Santayana the prototype of the writer and intellectual. What means that this philosopher, who writes fundamentally in English, is the inspiradora figure of the fantastic machination? if she is not that fáustica? titled? Háblame in Spanish? whose intention is to restore as second language in China the Spanish language thus to neutralize the overwhelming presence of the English like universal language? It does not mean, I create, but the will of the author to define of its own tradition, being given him the back to Machado and Unamuno, Menéndez and Pelayo and Azorín and, more here, Américo Castro and Juan Goytisolo.
Háblame in Spanish is not an historical but prophetic novel and, perhaps, costumbrista, descriptive of the uses and customs of the millionaires, in the style of that French writer of best sellers call Paul-Loup Sulitzer, author of Cash! (1981) and Fortune (1982), luck of westerns thrillers financiers. Ferrer, in fact, would be, keeping the proportions, a luck of Malraux, hybrid of Sulitzer.
Háblame in Spanish is, as it said, a great story that is extended towards the novel and succumbs to the temptation of the greatness. Will be a called work to leave track in the history of the Spanish letters related to exile? Or will be rather a sign, an indispensable ingredient to clear the profile of that inclasificable author called Eulalio Ferrer? To what extent is entreverada in this work the biography of the writer? It does not interest to know if Mao thought sometimes about the possibility that the Spanish was the second language of his country; what interests is the fascination of Ferrer by the Chinese South Sea islander. (By the way, the fascination by China in the present Hispanic letters sends me to the book of the Venezuelan writer Jose Manuel Briceño Guerrero, For you I am told China, a daily singular written up in China throughout a year, published with the pseudonym of Jonuel Brigue [Library J. M. Briceño Guerrero, Mérida, Venezuela, Edition Door of the Sun, 2007].)
Háblame in Spanish, the novel that Eulalio Ferrer publishes to the 87 years, after to have given the stamp more than forty books, can be read like a literary and human summary, a document in which the dreams are amounted that are vertebrate secretly the life of the author: the game and the pleasure, the love to the art, the passion by history, the obsession by the power and the material wealth, the admiration towards the creators, the fascination by a love that is like an exchange of adoptions, the pride to belong to a race and to speak in its language and, in short, the taste to create parallel worlds and to invent ambiguous fables fed by history.
The literary sheet that is Háblame in Spanish locks up a hopeful message: the Spanish civil war, when spilling by the world the nerves of a travelling Spain, has made of the Castilian language a suitable vehicle for the transmission of the values of concord, solidarity and justice that moved to the republican arms. Heraldo of this prophetic utopia is the industralist, comunicólogo, writer, patron and now novelist Eulalio Ferrer, a man whose mind, as it says the poem? The Dulcinea de Marcel Duchamp? that Octavio Peace dedicated to him? it is a camera of mirrors. ~

Háblame i spanjor, av Eulalio Ferrer
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
vid Adolph FRIA
Castañón MÄRKER - MAYO www.letraslibres.com
2008

…, så att priesaen är mycket som av oändlig begåvning de ger mig till det det, överför till dem till klara illamående hamagokänselförnimmelser det som det till orsakade en annan universitetslärare Quixote, som med känt av understödja delen förställdes och åts av orben. Och den, som har mer visad för att önska att han har varit den stora kejsaren av Kina, därför att i kinesiskt språk det ska är en månad, som skrev en märka till mig med egen som ber till mig eller, vid det bättre ordstävet, suplicando till mig överfördes det till honom, så att det önskade att grunda en skola var det Castilian språket var önskad *** reflxed mng och att boka, som var *** reflxed mng som han var den av den universitetslärareQuixote historien.

Miguel de Cervantes Saavedra? Dedikation till räkningen av Lemos? understödja delen av den geniala skicklig ryttare av universitetsläraren Quixote av Mancha Háblame

i spanjor är den första romanen av Eulalio Ferrer (Santander, 1920), trasterradoen i Mexico från principer av fortiesna, författare av en bokavolym som inventively sammanslutningar vittnesbörden, historia, krönikan och testa ifrågasätter på släkt till kommunikationen. Författare av en encyklopedi av publiciteten och olika historiska arbeten på detta betvingar, är, i tillägg, den habitual avläsaren av universitetsläraren Quixote av Mancha, grundaren av ett Iconográfico museum av Quijoten, skaparen av utbildningscentra Cervantinos, akademisk booklover och av språket. Nu förvånar Ferrer med en första roman, fed vid dramat av den spanska inbördeskriget som bodde i tonårstiden. I motsats till så många impulsiva författare visste detta arbete som animerades och som var spänt, till uppehället flera årtionden, som registrerar i landskap av spanjoren som är berättar- på exilen, som går av Jarnés det mest unga barnet och Ramon J. Avsändare till Javier staket som händer till och med Julian Gorkin, max Aub och Juan Goytisolo.
Vi är stor anteun? Kinesisk berättelse? , är en parabolisk fabel, som flera historier från en centrallegend skulle i, entreveranen: den av Margarita Cugat de Lee, Ita, det adoptiv- fostrar av den antog sonen av Durruti för den Catalan anarkisten den bra lyckan (därefter till Eulalio Ferrer anarkisttraditionen inte har lämnat den likgiltig). Háblame i spanjor är titeln av romanen och det känt av projektera som Ita och dess Liber sonförsök till honom för att sälja till Mao Tse Tung, den nya röda kejsare, som, när det upptäcktes till honom, visste för att vakna upp till Kina. Romanen har andedräkt och släpar. Som det något att säga som en fáustica uttrycker, räknar är de de, som har något att räkna, och inte endast att sakna av resurser.
Berättandet betraktar itu registreringar: å ena sidan historia, oss något att sägagåva, av en kinesisk millionaire, som aspirerar till räddningen i hans privata museum de viktigaste målningarna av århundraden xix och xx, och att lönelyfter ett filantrópicafundament som ska slåss mot hungern och armodet. Denna historia är också och främst, den av dess adoptiv- son, Liber, till det nedgångar väga och ansvaret av detta fundament. Denna berättelse flätas, av andra sidan, med margaritalivet Cugat, en flicka eller, Catalan, som förlorar till henne föräldrar i en bombning i Barcelona på början av inbördeskriget och adopterar orsaka av republiken som ger sig till henne tills peka för att delta i demonteringen av en nazifascistakomplott och för att ge hennes virginity till ett pilot- som döflyg göras alla, som, i bestämt långt, förbereder adoptionen av en pojke av två eller tre år. Háblame i spanjor är, då historien av förälskelse av en fostra och en adoptiv- son, som är mellan fördärvar av kriga, fostrar storen av båda och den av nästan alla personages som befolkar romanen.
I trasfondo avslutar är huvudrollsinnehavaren av denna rocambolescaroman, med olycksfågel, det spanska språket, som måste dess storhet till demographyen, till beloppet av hablantes. Detta pekar, beloppet av medicinska instruktörer av språket, verkar för att vara magneten som magnetiserar berättandet. Det har, vid allt hjälpmedel, irrationell nostalgi? av imperialismen av det spanska språket, som, om detta erbjöd den messianic möjligheten till räddningen till människaarten i moralen och estetiskt, beställa. Men det är inte mycket klart vad är vad det spanska språket skulle räddning: familjen? hedern? nobilityen? ett bestämt långt att bo latinamerikan?
Jag sade att Háblame i spanjor är en stor kinesisk berättelse; Jag inte något att säga, att, inom romanen, den stora kinesiska berättelsen är pengarna, driva av pengarna. Detta är bestämt synligt i behandlingen som uppstår till målningen i berättandet: det behöva museet av Lee (en av båda symboliska navels av romanen; annat är det spanska språket) är, till mitt som verkar, en summa av falska estetiska convencionalismos till smaken av tiden. Det att inordna sig grundläggande av arbeten av impresionismoen, men det finns bland dem inte med vilket personagen har djupt ett personligt förhållande. Detta orsakar att museet är, i bestämt långt, obebott.
Ett av personagesna, den professorRoberto marskalken, den spanska exiliadoen i Harvard, fynden i George Santayana prototypen av författare och intellektuellen. Figurerar vilket hjälpmedel, som denna filosof, vem skriver grundläggande på engelskt, är inspiradoraen, av den fantastiska machinationen? om hon inte är den fáustica? betitlat? Háblame i spanjor? vems avsikt till återställandet som understöder är språket i Kina det spanska språket thus som neutraliserar den överväldigande närvaroen av det engelska lika universella språket? Det betyder inte, skapar jag, bara som ska av författare för att definiera av dess egna tradition, ges honom baksidaen till Machado och Unamuno, Menéndez och Pelayo och Azorín och, här, Américo Castro och Juan Goytisolo.
Háblame i spanjor är inte en historisk utan prophetic roman och, kanske, costumbrista som, är beskrivs av bruket och egenarna av millionairesna, i utforma av det den franska författare av den bäst säljareappellen Paul-Loup Sulitzer, författare av kassa! (1981) och Förmögenhet (1982), lycka av westernsthrillerfinansiärer. Ferrer i faktum, skulle är och att hålla proportionerar, en lycka av Malraux som är hybrid- av Sulitzer.
Háblame i spanjor är, som den sade, en stor berättelse som är extended in mot romanen och dukar under till frestelsen av storheten. Ska var ett kallat arbete som ska lämnas för att spåra i historien av spanjoren, märker släkt till exilen? Eller ska var snarlik en underteckna, en oumbärlig ingrediens för att göra klar profilera av den inclasificable författare som kallas Eulalio Ferrer? Är i vilken mån entreveradaen i detta arbete biografin av författare? Det intresserar inte för att veta, om Mao tänkte ibland om möjligheten att spanjoren var understödjaspråket av hans land; vad intresserar, är tjusningen av Ferrer av den kinesiska södra havsöbon. (För resten, tjusningen av Kina i den närvarande latinamerikanen märker överför mig till boka av den venezuelanska författare Jose Manuel Briceño Guerrero, For du I-förmiddagen berättade porslinet, ett ovanligt skriftligt för dagstidning upp i porslinalltigenom om året som publicerades med pseudonymen av Jonuel Brigue [arkivet J. M. Briceño Guerrero, Mérida, Venezuela, upplagadörr av sunen, 2007].)
Háblame i spanjor, romanen, som Eulalio Ferrer publicerar till de 87 åren, att ha givit stämpeln mer än forty bokar, kan after vara den lästa något liknande en summariska ett litterärt och människa, ett dokument som drömmarna uppgås i, som är vertebrate i hemlighet livet av författare: leken och nöjet, förälskelsen till konsten, passionen vid historia, tvångstanken vid driva och den materiella rikedomen, beundran in mot skaparna, tjusningen av en förälskelse, som är något liknande per utbyte av adoptioner, stoltheten till tillhörde en race och att tala i dess språk och, i kort stavelse, smaken som skapar parallella världar och som uppfinner tvetydiga fablar som matades av historia.
Det litterärt täcker som är Háblame i spanjor låser upp ett hoppfullt meddelande: den spanska inbördeskriget, när den spillde vid världen nerverna av en resande Spanien, har gjort av det Castilian språket som ett passande medel för överföringen av värderar av harmoni, solidaritet och rättvisa som rört till republikanen beväpnar. Heraldo av denna prophetic utopia är industralisten, comunicólogoen, författare, beskyddare och nu romanförfattaren Eulalio Ferrer, en man vars varar besvärad, som den något att säga poemen? Dulcineaen de Marcel Duchamp? den Octavio fred som är hängiven till honom? det är en kamera av avspeglar. ~

Háblame в испанском языке, Eulalio Ferrer
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
ПИСЬМАМИ Adolph
Castañón СВОБОДНО - MAYO www.letraslibres.com
2008

… TAK, CTO priesa будет много инфинитных частей они дает мне к тому ему посылает к им к ясному hamago чувствует тошно оно то к причинило другому Дон Quixote с именем второй части было замаскировано и съедено orb. И одно имеет после того как оно показано, что пожелало он было большим emperor Китая, потому что в китайском языке будет месяц который написал письмо к мне с для того чтобы иметь одно, спрашивая к мне или, более лучше говорить, suplicando к мне оно было послано к ему, так НОП оно хотело к нашло школу где Castilian языком было *** reflxed mng и хотел что книга которая была *** reflxed mng, котор он был одной из истории Дон Quixote.

Мигель de Cervantes Saavedra? Посвящение к отсчету Lemos? , второй частью остроумного наездника Дон Quixote Mancha

Háblame в испанском языке будет первый роман Eulalio Ferrer (Santander, 1920), trasterrado в Мексике от принципов Forties, автора тома книги который inventively совмещает свидетельствование, историю, хронику и испытание по вопросы отнесенные к сообщению. Автор энциклопедии публикуемости и разнообразных исторических работ на этом вопросе, будет, in addition, habitual читателем Дон Quixote Mancha, основателя музея Iconográfico Quijote, создателя центра подготовки Cervantinos, академичного booklover и языка. Теперь, сярпризы Ferrer при один первый роман, поданный драмой испанского гражданской войны которое жило в отрочестве. Не похоже на настолько много импульсных сочинителей, эта работа, одушевлянная и напряженнейшая знала для того чтобы держать несколько декад, которая регистрирует в ландшафте испанской повести на exile которое идет маленького ребенка Jarnés и J. Рэймон. Прислужник к загородкам Ксавьер, случаясь до Джулиан Gorkin, Макс Aub и Хуан Goytisolo.
Мы будем anteun большим? Китайский рассказ? , параболистическое fable в несколькими историй от центрального сказания было бы entreveran: одно из Margarita Cugat de Ли, Ita, адоптивной мати предполагаемого сынка везения Durruti каталонского анархиста хорошего (после этого к Eulalio Ferrer традиция анархиста не передавало она равнодушно). Háblame в испанском языке будет названием романа и имени проекта Ita и своим сынком Liber пытается к ему продать к Mao Tse Tung, того нового красного emperor который, когда открываемо к себе, знал для того чтобы wake up к Китаю. Роман имеет дыхание и волочит. По мере того как оно говорит голос fáustica, они подсчитывают те которые имеют что-то подсчитать и not only нуждаться ресурсов.
Повествование рассматривает в 2 регистратурах: on the one hand, история, мы говорим настоящий момент, китайского миллионера который aspires сохранить в его приватном музее значительно картины столетий cXix и xx и т поднимает учредительство filantrópica к драке против голода и скудости. Эта история также, и главным образом, один из своего адоптивного сынка, Liber, к тому понижается вес и ответственность этого учредительства. Этот рассказ braided, другой стороной, с жизнью Cugat Margarita, девушка или, своиственн каталонцам, которое не потерять к ее родителям в бомбометании в Barcelona на начале гражданской войны и принимает причину республики давая к ей до пункта для того чтобы участвовать в разбирать конспирацияа nazifascista и давать ее virginity к умирая пилоту летания, сделанное все которые, в некоторой дороге, подготовляют принятие мальчика 2 или 3 лет. Háblame в испанских языках будет, тогда, историей влюбленности мати и адоптивного сынка которые находятся между руинами войны, большой мати обоих и одного почти всех personages которые заселяют роман.
В trasfondo, протагонист этого романа rocambolesca, с несчастливым концом, будет испанским языком, который свое greatness к демографии, к количеству hablantes. Кажется, что будет этот пункт, количеством медицинских инструкторов языка, магнит который намагничивает повествование. Оно имеет, by all means, ностальгию нерациональную? империализма испанского языка, если это предложило messianic возможность к за исключением к людскому виду в нравственном и астетическом заказе. Но оно не очень ясно испанский язык сохранил бы: ¿la familia? почетность? знатность? некоторая дорога жить Hispanic?
Я сказал что Háblame в испанском языке будет большим китайским рассказом; Я не сказал что, внутри роман, большим китайским рассказом будет деньг, сила деньг. Это определенно видимо в обработке происходит к картине в повествовании: лишенный музей Ли (одного из обоих символических пупков романа; другое будет испанский язык), к моему, котор нужно показаться, сумма выкованных астетических convencionalismos к вкусу времени. Оно соответствуется основно работами impresionismo, но не находится среди их не с personage имеет глубоко личнаяа связь. Это причины что музей находится, в некоторой дороге, необжитой.
Одна из personages, Marshal профессора Роберто, испанского exiliado в Harvard, находок в Джордж Santayana прототип сочинителя и интеллигентки. Намеревается что этот philosopher, который пишет основно на английском языке, будет рисунком inspiradora сказового machination? если она не будет тем fáustica? озаглавлено? Háblame в испанском языке? чей намерия восстановить как второй язык в Китае испанский язык таким образом для того чтобы нейтрализовать overwhelming присутсвие английской языка как всеобщий язык? Оно не намеревается, я создаюсь, только the will автора для того чтобы определить своей собственной традиции, даваемо его back to Machado и Unamuno, Menéndez и Pelayo и Azorín и, более здесь, Américo Castro и Хуан Goytisolo.
Háblame в испанском языке не историческими а вещими романом и, возможно, costumbrista, описательными польз и таможен миллионеров, в типе того французского сочинителя звонока Паыля-Loup Sulitzer самых лучших продавецов, автора наличных дег! (1981) и Удача (1982), везение финансистов thrillers westerns. Ferrer, в действительности, было бы, держащ пропорции, везение Malraux, гибрида Sulitzer.
Háblame в испанском языке будет, как оно сказал, большим рассказом который продленн к роману и изнемогает к заманчивости greatness. Будет вызванное разрешение работы отслеживать в историю испанских пем отнесенных к exile? Или будет довольно знаком, непременным ингридиентом освободить профиль того inclasificable вызванного автора Eulalio Ferrer? To what extent будет entreverada в этой работе жизнеописанием сочинителя? Оно не интересует для того чтобы знать если Mao думало иногда о возможности, то испанским языком был второй язык его страны; интересует будет увлекательностью Ferrer китайским южным островитянином моря. (By the way, увлекательность Китаем в присытствыющих Hispanic письмах посылает меня к книге венесуэльского сочинителя Jose Манюэль Briceño Guerrero, потому что вы мне говорят Китай, ежедневное единственное число write up в Китае в течении года, опубликованного с псевдонимом Jonuel Brigue [J. архива. M. Briceño Guerrero, Mérida, Венесуэла, дверь солнца, 2007 варианта].)
Háblame в испанском языке, романе который Eulalio Ferrer опубликовывает к 87 летам, поже дать штемпелю больше чем 40 книг, можно прочитать как литературоведческая и людская сводка, документ в котором сновидения составлены которые vertebrate втихомолку жизнь автора: игра и удовольствие, влюбленность к искусствоу, страсть историей, одержимость силой и запасы полезных ископаемых, восхищение к создателям, увлекательность влюбленностью которая как обмен принятия, гордость, котор нужно принадлежать к гонке и поговорить в своем языке и, вкратце, вкусе для того чтобы создать параллельные миры и изобрести неоднозначные fables подали историей.
Литературоведческий лист будет Háblame в испанском фиксирует вверх hopeful сообщение: испанское гражданская война, разливая миром нервы перемещая Испании, сделало Castilian языка целесообразный корабль для передачи значений concord, сплоченности и правосудия которые двинули к республиканским рукояткам. Heraldo этого вещего utopia будет industralist, comunicólogo, сочинителем, покровителем и теперь романистом Eulalio Ferrer, человеком разум которого, по мере того как оно говорит стихотворение? Dulcinea de Marcel Duchamp? тот мир Octavio предназначенный к ему? это будет камерой зеркал. ~

Háblame in het Spaans, van Eulalio Ferrer
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
door Adolph Castañón
VRIJE BRIEVEN - MAYO 2008
www.letraslibres.com

… zodat priesa veel dat oneindige delen is zij me aan dat geven het naar hen naar duidelijke hamago verzendt voelt misselijk makend het dat aan een andere Don Don Quichot veroorzaakte die met naam van tweede deel door orb vermomd en gegeten was. En die meer getoond heeft om hem te wensen is de grote keizer van China dat, omdat in Chinese taal er een maand zal zijn die een brief aan me met eigen schreef, aan me vraagt geweest of, door beter te zeggen, werd suplicando aan me het verzonden naar hem, zodat het aan wilde vond een school waar de Kastiliaanse taal *** was mng reflxed en wilde dat het boek dat *** was mng hij was één van de Don Don Quichot geschiedenis reflxed.

Miguel de Cervantes Saavedra? Toewijding aan de telling van Lemos? , is het tweede deel van ingenieuze horseman van Don Don Quichot van

Mancha Háblame in het Spaans de eerste roman van Eulalio Ferrer (Santander, 1920), trasterrado in Mexico van principes van de Jaren '40, auteur van een boekvolume dat inventively de verklaring combineert, stelt de geschiedenis, en de test aangaande vragen met betrekking tot de mededeling te boek. De auteur van een Encyclopedie van de publiciteit en de diverse historische werkzaamheden over dit onderwerp, is, daarnaast, gebruikelijke lezer van Don Don Quichot van Mancha, stichter van een Museum Iconográfico van Quijote, schepper van het opleidingscentrum Cervantinos, academische booklover en van de taal. Nu, verrassingen Ferrer met één eerste roman, die door het drama van de Spaanse Burgeroorlog wordt gevoed die in de adolescentie leefde. In tegenstelling tot zo vele impulsieve schrijvers, animeerde dit werk, en de tijd wist het om verscheidene decennia te houden, die registers in het landschap van het Spaanse verhaal op ballingschap dat van Jongste kind Jarnés en Ramon J. gaat. Afzender aan Javier Fences, die door Julian Gorkin, Maximum Aub en Juan Goytisolo gebeurt.
Wij zijn groot anteun? Chinees verhaal? , een parabolische mythe waarin verscheidene geschiedenissen van een centrale legende entreveran zouden zijn: één van Margarita Cugat de Lee, Ita, de adoptiemoeder van de veronderstelde zoon van het Catalaanse Goede geluk van anarchistenDurruti (dan aan Eulalio heeft Ferrer de anarchistentraditie het niet onverschillig verlaten). Háblame in het Spaans is de titel van de roman en de naam van het project dat Ita en zijn zoon Liber aan hem proberen om aan Mao Tse Tungboom te verkopen, die nieuwe rode keizer die, toen wordt ontdekt aan zich, om tot China het wist te wekken. De roman heeft adem en sleept. Aangezien het een fáusticastem zegt, tellen zij die die te tellen iets hebben en zijn niet alleen het niet hebben van middelen.
Het verhaal overweegt in twee registratie: enerzijds, geschiedenis, zeggen wij heden, van Chinese millionaire die streeft om in zijn privé museum de meest significante schilderijen van eeuwen xix en xx te bewaren en dat heft een filantrópicastichting op om tegen de honger en de armoede te vechten. Deze geschiedenis is ook, en hoofdzakelijk, valt één van zijn adoptiezoon, Liber, aan dat het gewicht en de verantwoordelijkheid van deze stichting. Dit verhaal wordt gevlecht, door de andere kant, met het leven Cugat van Margarita, een meisje of, Catalaan, wie aan haar ouders in het bombarderen in Barcelona aan het begin van de burgeroorlog verliest en de oorzaak van de Republiek goedkeurt die geeft aan haar tot het punt om aan ontmantelen van een nazifascistasamenzwering deel te nemen en haar maagdelijkheid te geven aan het sterven proef vliegen, gedaan iedereen wie, op bepaalde manier, de goedkeuring van een jongen van twee of drie jaar voorbereiden. Háblame in het Spaans is, dan, de geschiedenis van liefde van een moeder en een adoptiezoon die tussen de ruïnes van de oorlog, de grote moeder van allebei en één van bijna alle personages zijn die de roman bevolken.
In trasfondo, is de voorvechter van deze rocambolescaroman, met ongelukkig eind, de Spaanse taal, die zijn greatness aan de demografie, aan de hoeveelheid hablantes moet. Dit punt, de hoeveelheid medische instructeurs van de taal, schijnt de magneet te zijn die het verhaal magnetiseert. Het heeft, op alle manier, irrationeel nostalgia? van het imperialisme van de Spaanse taal, alsof dit de Messiaanse mogelijkheid om aan de menselijke soorten in de morele en esthetische orde bood te sparen. Maar het is niet zeer duidelijk wat is wat de Spaanse taal zou bewaren: de familie? de eer? nobility? een bepaalde manier Spaans te leven?
Ik zei dat Háblame in het Spaans een groot Chinees verhaal is; Ik zei niet dat, binnen de roman, het grote Chinese verhaal het geld, de macht van het geld is. Dit is bijzonder zichtbaar in de behandeling die aan het schilderen in het verhaal voorkomt: het arme museum van Lee (één van beide symbolische navels van de roman; andere is de Spaanse taal) is, aan mijn, een som gesmede esthetische convencionalismos te schijnen aan de smaak van de tijd. Het is in overeenstemming geweest fundamenteel door de werken van impresionismo, maar er is onder hen nr waarmee personage diep een persoonlijke relatie heeft. Dit veroorzaakt dat het museum, op bepaalde manier uninhabited is.
Één van personages, Professor Roberto Marshal, Spaanse exiliado in Harvard, vindt in George Santayana het prototype van de schrijver en de intellectueel. Welke middelen dat deze filosoof, wie fundamenteel in het Engels, is het inspiradoracijfer van fantastische machination schrijft? als zij niet dat fáustica is? titled? Háblame in het Spaans? wiens bedoeling is om als tweede taal in China de Spaanse taal om de overweldigende aanwezigheid van de Engelsen zoals universele taal te neutraliseren zo te herstellen? Het betekent niet, cre�ër ik, maar de wil van de auteur om van zijn eigen traditie die, te bepalen hem terug naar Machado en Unamuno, Menendez en Pelayo en Azorín en, meer hier, Américo Castro en Juan Goytisolo wordt gegeven.
Háblame in het Spaans is niet historische maar prophetic nieuw en, misschien, costumbrista, roept beschrijvend van het gebruik en de douane van millionaires, in de stijl van die Franse schrijver van best-sellers Paul-Loup Sulitzer, auteur van Contant geld! (1981) en Fortuin (1982), geluk van de financiers van westernsthrillers. Ferrer, in feite, zou zijn, houdend de aandelen, een geluk van Malraux, hybride van Sulitzer.
Háblame in het Spaans is, aangezien het zei, een groot verhaal dat naar de roman wordt uitgebreid en aan de verleiding van greatness bezwijkt. Zal het geroepen werk zijn om spoor in de geschiedenis van de Spaanse brieven met betrekking tot ballingschap te verlaten? Of eerder zal een teken zijn, een onontbeerlijk ingrediënt om het profiel van die inclasificable auteur genoemd Eulalio Ferrer te ontruimen? In welke mate is entreverada in dit werk de biografie van de schrijver? Het interesseert niet om te weten of dacht Mao over de mogelijkheid soms dat het Spaans de tweede taal van zijn land was; wat interesseert is de betovering van Ferrer door de Chinese Overzeese van het Zuiden eilandbewoner. (Door de manier, stuurt de betovering door China in de onderhavige Spaanse brieven me naar het boek van de Venezolaanse schrijver Jose Manuel Briceño Guerrero, want u ik word verteld China, een dagelijks enkelvoud dat in China door een jaar wordt bijgewerkt, met het pseudoniem van Jonuel Brigue publiceerde [Bibliotheek J. M. Briceño Guerrero, Mérida, Venezuela, de Deur van de Uitgave van de Zon, 2007].)
Háblame in Spaans, de roman die Eulalio Ferrer aan de 87 jaar publiceert, na om de zegel meer dan veertig boeken gegeven te hebben, kan als een literaire en menselijke samenvatting, een document worden gelezen waarin de dromen worden bedragen die in het geheim het leven van de auteur gewerveld zijn: het spel en het genoegen, de liefde aan de kunst, de hartstocht door geschiedenis, de obsessie door de macht en de materiële rijkdom, de bewondering naar de scheppers, de betovering door een liefde die als een uitwisseling van goedkeuring, de trots is om tot een ras te behoren en in zijn taal en, in het kort, smaak te spreken om parallelle werelden te creëren en dubbelzinnige mythen uit te vinden die door geschiedenis worden gevoed.
Het literaire blad dat Háblame omhoog in Spaanse sloten een hoopvol bericht is: de Spaanse burgeroorlog, wanneer het morsen van door de wereld de zenuwen van reizend Spanje, heeft van de Kastiliaanse taal een geschikt voertuig voor de transmissie van de waarden van verdrag, solidariteit en rechtvaardigheid gemaakt die tot de republikeinse wapens leidden. Heraldo van deze prophetic utopie is industralist, comunicólogo, de schrijver, de patroon en nu novelist Eulalio Ferrer, een mens van wie mening, aangezien het het gedicht zegt? Dulcinea DE Marcel Duchamp? die Vrede Octavio gewijd aan hem? het is een camera van spiegels. ~

[هبلم] في الإسبان, من [إيولليو] [فرّر]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
ب [أدولف] [كستن]
حرف حرّة - يرسل [مو] 2008
www.letraslibres.com

… [س ثت] ال [بريسا] يكون كثير أنّ من أجزاء لانهائيّة هم يعطون ي إلى أنّ هو إلى هم إلى [همغو] واضحة يشعر مقرفة هو أنّ إلى سبّب آخر اتّخذ شكل [قويإكسوت] الذي مع اسم من ثاني جزء كان قنعت وأكلت بالمدار. والواحدة أنّ يتلقّى أكثر يبدي أن يتمنّى قد كان ه الإمبراطورة عظيمة الصين, لأنّ في لغة صينيّة هناك سيكون شهر أنّ كتب حرف إلى ي مع امتلكت واحدة, يرجو إلى ي أو, ب على نحو أفضل يقول, [سوبليكندو] إلى ي هو كان أرسلت إلى ه, [س ثت] هو أراد إلى أسّس مدرسة حيث اللغة [كستيلين] كان *** [رفلإكسد] [منغ] وأراد أنّ الكتاب أنّ كان *** [رفلإكسد] [منغ] هو كان الواحدة من الدون [قويإكسوت] تاريخ.

[ميغل] [د] [سرفنتس] [سفدرا]? تفاني إلى الحساب [لموس]? , اتّخذ شكل ثاني جزء من الفارسة عبقريّة من [قويإكسوت] من [منش]

[هبلم] في الإسبان الرواية أولى [إيولليو] [فرّر] ([سنتندر], 1920), [ترسترّدو] في مكسيك من مبادئ من الأربعينات, مؤلفة من كتاب حجم أنّ [إينفنتيفلي] يضمّ الشهادة, تاريخ, التاريخ سير والإختبار على أسئلة يرتبط إلى الاتّصال. مؤلفة من موسوعة من الإشهار وأعمال متنوّعة تاريخيّة على هذا موضوع, [إين دّيأيشن], قارئة معتادة من الدون [قويإكسوت] من [منش], مؤسسة من [إيكنوغرفيك] متحف من [قويجوت], مبتدعة من ال [ترينينغ سنتر] [سرفنتينوس], [بووكلوفر] أكاديميّة ومن اللغة. الآن, [فرّر] [سوربريسس] مع واحدة رواية أولى, مجلس نظام الاحتياطيّ الفيدراليّ بالمأساة من الحرب أهليّة إسبانيّة أنّ عاش في المراهقة. بخلاف هكذا كثير كاتبات مندفعة, عرف هذا عمل, يحيى ومتوتّرة أن يحافظ عدّة عقود, أنّ يسجّل في المنظر طبيعيّ من الحكاية إسبانيّة على حالة نفي أنّ يذهب من [جرنس] [يوونغ شلد] و [رمون] [ج.]. مرسلة إلى خافيير أسياج, يحدث من خلال [غركين] جوليانيّة, [أوب] [مإكس] و [جون] [غتيسلو].
نحن [أنتيون] عظيمة? قصة صينيّة? , خرافة قطعيّ مكافئ في أيّ عدّة تاريخ من أسطورة مركزية كانوا [إنترفرن]: الواحدة من [مرغريتا] [كغت] [د] [ل], [إيتا], الأم بالتبنّي من ال يفترض إبنة من ال [كتلن] فوضويّ [دورّوتي] حظ جيّدة (بعد ذلك إلى [إيولليو] لم يترك [فرّر] الفوضويّ تقليد يتلقّى هو غيرمتحيّز). [هبلم] في الإسبان العنوان من الرواية والاسم من المشروع أنّ [إيتا] وه [ليبر] إبنة يحاول إلى ه أن يبيع إلى [مو] [تس] [تثنغ], أنّ إمبراطورة جديدة حمراء الذي, عندما يكون يكتشف إلى بنفسي, عرف أن يفيق إلى الصين. يتلقّى الرواية نفس ويجرّ. بما أنّ هو يقول [فوستيك] صوة, يعدّ هم أنّ أنّ يتلقّى شيء أن يعدّ وليس فحسب يفتقر من موردات.
يعتبر الحكاية في اثنان تسجيلات: [أن ث ون هند], تاريخ, يقول نحن هدية, من مليونيرة صينيّة الذي يطمح أن ينقذ في متحفه خاصّة الصورة زيتيّة هامّة قرون أكثر [إكسيإكس] [إكسإكس] وأنّ يرفع [فيلنتربيك] أساس إلى معركة ضدّ الحالة جوع والفقر. هذا تاريخ أيضا, وفي الدّرجة الأولى, يسقط الواحدة من إبنته بالتبنّي, [ليبر], إلى أنّ الوزن والمسؤولية من هذا أساس. هذا قصة [بريدد], بالأخرى جانب, مع [مرغريتا] حياة [كغت], بنت أو, [كتلن], الذي يخسر إلى والده في قصف في برشلونة في البداية من الحرب أهليّة ويتبنّى السبب من الجمهورية يعطيبنفسي إلى ه حتّى النقطة أن يساهم في ال يفكّك من [نزيفسكيستا] تآمر وأن يعطي بتولته إلى يصبغ طيران طيارة, يتمّ كلّ الذي, في طريق مؤكّدة, يعدّ التبن من فتى من اثنان أو ثلاثة سنون. [هبلم] في الإسبان, بعد ذلك, التاريخ من حالة حبّ من أم وإبنة بالتبنّي الذي يكون بين الدمار من الحرب, الأم عظيمة من كلا والواحدة من تقريبا [ألّ ث] [برسنجس] الذي يؤهّل الرواية.
في [ترسفوندو], الزعيمة من هذا [روكمبولسك] رواية, مع نهاية تعيسة, اللغة إسبانيّة, أنّ ينبغي عظمته إلى العلم السكان, إلى المبلغة ال [هبلنتس]. يبدو هذا نقطة, المبلغة من مدرسات طبيّة من اللغة, أن يكون المغنطيس أنّ يمغنط الحكاية. هو يتلقّى, [بي لّ منس], حنين غير منطقيّ? من الإمبرياليّة من اللغة إسبانيّة, [أس يف] قدّم هذا الإمكانية [مسّينيك] إلى باستثناء إلى النوع إنسانيّة في الأخلاقية وأمر جماليّة. غير أنّ ليس هو جدّا واضحة ماذا يكون ماذا اللغة إسبانيّة أنقذ: الأسرة? الشرف? النبالة? طريق مؤكّدة أن يعيش [هيسبنيك]?
أنا قلت أنّ [هبلم] في الإسبان قصة عظيمة صينيّة; أنا لم أقل أنّ, ضمن الرواية, القصة عظيمة صينيّة المال, القوة من المال. هذا بشكل خاصّ مرئيّة في المعالجة أنّ يقع إلى الصورة زيتيّة في الحكاية: ال يحرم متحف المآوي (واحدة من كلا سرر رمزيّة من الرواية; الأخرى اللغز إسبانيّة), إلى ي أن يبدو, مجموعة من يشكّل [كنفنسونليسموس] جماليّة إلى الذوق من الوقت. هو طابقت أساسيّا بأعمال من ال [إيمبرسونيسمو], غير أنّ هناك بين هم لا مع أيّ ال [برسنج] يتلقّى عميقا علاقة شخصيّة. هذا أسباب أنّ المتحف, في طريق مؤكّدة, [أونينهبيتد].
واحدة من ال [برسنجس], أستاذة [روبرتو] مارشال, إسبانيّة [إإكسيليدو] في هارفارد, اكتشافات في جورج [سنتنا] الالطّرازيّة من الكاتبة ومثقفة. ماذا يعني أنّ هذا فيلسوفة, الذي يكتب أساسيّا في إنجليزيّة, ال [إينسبيردورا] رقم من المكيدة عجيبة? إن هو ليس أنّ [فوستيك]? [تيتلد]? [هبلم] في الإسبان? الذي نية يكون أن يحيي بما أنّ ثاني لغز في الصين اللغز إسبانيّة لذلك أن يحايد ال يقهر وجود من الاللغة الانجليزية مثل لغز عالميّة? هو لا يعني, يخلق أنا, غير أنّ [ث ويلّ] من المؤلفة أن يعيّن من ه خاصّة تقليد, يكون يعطىه ال [بك تو] [مشدو] و [أونمونو], [منندز] و [بلو] و [أزورن] و, أكثر هنا, [أمريك] كاسترو و [جون] [غتيسلو].
ليس [هبلم] في الإسبان تاريخيّة غير أنّ نبويّة رواية و, ربّما, [كستثمبريستا], وصفيّة من الإستعمالات وعادات من المليونيريات, في الأسلوب من أنّ كاتبة فرنسيّة من [ولّ سلّر] دعوة [بول-لووب] [سوليتزر], مؤلفة النقد! (1981) و [فورتثن] (1982), حظ من [وسترنس] أفلام الرّعب خبير ماليّ. كان [فرّر], [إين فكت], يحافظ النسب, حظ [ملروإكس], هجين [سوليتزر].
قال [هبلم] في الإسبان, ك هو, قصة عظيمة أنّ يكون موسّعة نحو الرواية ويخضع إلى الإغراء من العظمة. سيكون يدعى عمل أن إذن تعقّبت في التاريخ من الحرف إسبانيّة يرتبط إلى حالة نفي? أو كنت بالأحرى إشارة, يلزم عنصر أن يخلي القطاع جانبيّ من أنّ مؤلفة [إينكلسفيكبل] يدعى [إيولليو] [فرّر]? [تو وهت إكستنت] يكون [إنترفردا] في هذا عمل السيرة من الكاتبة? هو لا يهمّ أن يعرف إن [مو] فكّر أحيانا حول الإمكانية أنّ الالإسبان كان الثاني لغز من بلده; ماذا يهمّ الفتنة [فرّر] بالصينيّة [سوث سا] جزري. (بالمناسبة, يرسلني الفتنة بالصين في الحرف حاضرة [هيسبنيك] إلى الكتاب من الكاتبة فنزويليّ [جوس] [منول] [بريسو] [غرّرو], لأنّ أنت أنا قلت الصين, المفرد يوميّة [وريت وب] في الصين طوال سنة, ينشر مع الاسم مستعار [جونول] [بريغ] [مكتبة [ج.]. [م.]. [بريسو] [غرّرو], [مريدا], فنزويلا, طبعة باب من الشمس, 2007].)
[هبلم] في الإسبان, الرواية أنّ [إيولليو] [فرّر] ينشر إلى ال 87 سنون, في ما بعد أن يتلقّى أعطيت الدمغ أكثر من [فورتي] كتب, يستطيع كنت قرأت مثل أدبيّة وخلاصة إنسانيّة, وثيقة في أيّ الحلم يكون بلغت أنّ يكون [فرتبرت] سرّا الحياة من المؤلفة: غذّى اللعبة والمتعة, الحالة حبّ إلى الفن, العاطفة بتاريخ, الاستحواذ بالقوة والثروة مادّيّة, الإعجاب نحو المبتدعات, الفتنة بحالة حبّ أنّ يكون مثل تبادل الأتبان, الكبرياء أن ينتسب إلى جنس وأن يتكلّم في لغزه و, في قصيرة, الذوق أن يخلق عوالم موازية وأن يخترع خرافة غامضة بتاريخ.
يقفل الصفح أدبيّة أنّ يكون [هبلم] في إسبانيّة فوق رسالة مشجّعة: قد جعل الحرب أهليّة إسبانيّة, عندما يريق بالعالم الأعصاب من يسافر إسبانيا, من اللغة [كستيلين] عربة مناسبة لالعمليّة بثّ من القيم من إتفاق, تضامن وعدل أنّ تحرّك إلى ال [أرمس] جمهوريّة. [هرلدو] من هذا [أوتوبيا] نبويّة ال [إيندوسترليست], [كمونيكلوغو], كاتبة, سيد والآن روائية [إيولليو] [فرّر], رجل الذي عقل, بما أنّ هو يقول القصيدة? [دولسنا] [د] مارسيل [دوشمب]? أنّ [أكتفيو] سلام يكرّس إلى ه? هو آلة تصوير المراء. ~